به قلم فعال اجتماعی : هدیه خادمی
جریانهای حذف مشروطیت و نجات مردم از دست نابخردیهای شاهنشاهی و رستاخیز انقلاب تا تشکیل جمهوری اسلامی ایران برای استقلال و آزادی، تاریخهای ماندگار زیادی را در تقویم ایران به ثبت رساند؛ وقایعی از خیانت منافقین به اسم مجاهدین خلق تا وطنفروشی و اقدامات تروریستی علیه سران کشور.
وقتی تاریخ سیاسی، اجتماعی و نظامی ایران را ورق میزنیم و دوره خدمت بزرگمردانی همچون حضرت امام خمینی(ره)، شهیدان رجایی و باهنر در جریان انقلاب و شهیدان سردار حاج قاسم سلیمانی، آیتالله سیدابراهیم رئیسی، حسین امیرعبداللهیان، امیرعلی حاجیزاده و محمدمهدی طهرانچی در تاریخ امروز را میخوانیم، شاید برخی اقدامات در فهم ما نگنجد اما همین شدنهای ناممکن، ایران را کشور جمهوری اسلامی ایران کرده است.
اما در میانه این تمدن برگیست از تاریخ، آنچنان عظیم و پربار، برخاسته از مقطع حساس پس از جنگ تحمیلی، در بردارنده وقایع ۳۷ سال خدمت و مجاهدت برای جمهوری اسلامی ایران به نام «آیتالله سیدعلی خامنهای» رهبر ایران که در صبح ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ مصادف با ۱۱ رمضان ۱۴۴۷ به آرزویش رسید و به همرزمان شهیدش پیوست.
از تعیین سیاستهای خارجی تا مدیریت فتنه جنگ با طالبان
آغاز رهبری آیتالله خامنهای، همزمان بود با راهاندازی تحولات اساسی نظام بینالملل و ازهم گسستن اتحاد جماهیر شوروی؛ سالیانی که آمریکا دستوپا زد هژمونیای در دنیا باشد، رهبری در اولین قدمها با رد بازگشایی گرههای اقتصاد سوسیالیسم و کمونیسم با نظام سرمایهداری غرب، سیاست خارجی ایران را مشخص کرد که قاطعانه ضدغربی و ضدآمریکایی است.
در جریان جنگ خلیج فارس از سوی آمریکا جهت کشورگشایی رژیم «صدام حسین» در کویت عراق که برخی خواستار حمایت جمهوری اسلامی ایران شدند تا به این اهریمن ضربه وارد کنند، مقام معظم رهبری مقابل آنها ایستادند و اظهار داشتند: «موضع بیطرفی ایران در این مسئله صددرصد اسلامی و انقلابی است، چون نفی تجاوزطلبی و تقبیح حوادثی است که علیه مردم به راه افتاده است؛ و این یک راه مسالمتآمیز برای حفظ فناوری هستهای است».
پس از توافق سعدآباد نیز، غربیها باعث شدند در آخرین روزهای دولت اصلاحات تعلیق فعالیتهای هستهای تمام شده و تأسیسات مربوطه پلمب شوند؛ زمانی که ایران به کوشش جهت ساخت سلاح هستهای متهم شد، رهبر شهید اینگونه فتوا دادند: «ملت ایران خود قربانی کاربرد سلاح شیمیایی است… ما کاربرد این سلاح را حرام و تلاش برای مصونیت بخشیدن ابناء بشر از این بلای بزرگ را وظیفهٔ همگان میدانیم». با این وجود صدور قطعنامههای سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی نتیجه ضعف غربیها بود.
در پی حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، پروژه جنگ با تروریسم میتوانست دربردارنده تهدیداتی جدی برای جمهوری اسلامی ایران باشد و حمله طالبان به کنسولگری ایران در مزارشریف و شهید شدن دیپلماتهای ایرانی، زمزمههای جنگ با طالبان در افتاد که مواضع آیتالله خامنهای باعث شد جمهوری اسلامی از آن مقطع عبور کند. آری! این بود اندیشههای رهبری…
مذاکره؛ رخت نخنمای کینهتوزی آمریکاییها علیه ایران
و اما مذاکرات! مذاکرات از اواخر دولت دهم برای لغو تحریمها با میانجیگری عمان آغاز شد و در دولت یازدهم با دریافت جواز روندی دیپلماتیک گرفت که به برجام سال ۱۳۹۴ انجامید؛ مقام معظم رهبری در این رابطه گفته بودند: «مذاکره در موضوعات خاص اشکالی ندارد، منتها من اعتماد ندارم، خوشبین نیستم به مذاکره، لکن میخواهند مذاکره کنند، بکنند… این تجربه ظرفیت فکری ملت ما را بالا خواهد برد… اما به هیچ وجه اجازه داده نشود که به بهانهٔ نظارت، اینها به حریم امنیتی و دفاعی کشور نفوذ کنند».
مقام معظم رهبری در دولتهای سیزدهم و چهاردهم ضمن صدور اجازه مذاکرات تنها در حوزه هستهای، مواضع خود را مشخص کرده و در سخنرانی تلویزیونی بیان کردند: «مذاکره با آمریکا برای مسئله هستهای و شاید مسائل دیگر، بنبست محض است». و با روی کار آمدن «دونالد ترامپ» آمریکا از توافقات هستهای خارج شد که سندی بود بر انگیزههای شوم این دشمن قسم خوردهٔ کودککش.
فتنه ۸۸، آبان ۹۸، ترور سردار سپهبد حاج قاسم سلیمانی، آشوب زن، زندگی، آزادی و سقوط بالگرد شهید جمهور آیتالله سید ابراهیم رئیسی گذشت… اما در دولت چهاردهم اولین دستدرازی صهیونیست جنایتکار در ۱۳ فروردین ۱۴۰۳ طی حملهٔ هوایی اسرائیل به کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در دمشق و شهادت چند تن از مستشاران نظامی کشورمان، رقم خورد.
با وجود پاسخ کوبنده ایران و شروع عملیات «وعده صادق» این رژیم وحشی خونخوار بار دیگر در ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ «اسماعیل هنیه» رهبر دفتر سیاسی حماس که برای تحلیف «مسعود پزشکیان» به عنوان رئیسجمهور ایران به تهران سفر کرده بود را در اقامتگاهش به شهادت رساند.
همهٔ اینها بار دیگر بهانهای شد برای از سرگیری مذاکرات! مذاکراتی که این بار بوی فتنهاش تندتر به مشام میرسید! آنچه که فراتر از هستهای میرفت و هدف اصلی گرفتن قدرت نظامی، تسلیحاتی، موشکی و در نهایت آرزوی دیرینه آمریکا یعنی تقسیم ایران بود؛ با این حال مذاکرات غیرمستقیم شروع شد.
در بامداد ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ اسرائیل با انجام حملات غافلگیرانه به ایران حمله کرد! دقیقاً در میانه مذاکرات… فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هستهای، سیاستمداران، کودکان، زنان و هزاران هزار مردم عادی در یک جنگ ۱۲ روزه در مقرهای نظامی، خانههای مسکونی، خیابانها، بیمارستانها و جایجای ایران به شهادت رسیدند.
وقتی این جنگ به اغتشاش نرسید و نقشه شوم دشمن برای نزاع داخلی و خودنابودی با اقتدار و اتحاد مردم ایران زیر بیرق جمهوری اسلامی در سایهسار آرمانهای امام و اندیشههای مقام معظم رهبری با شکست مواجه شد، خشم ترامپ شعله افروخت؛ اما راه دیگر این کودککشها برای ضربه زدن به ایران چه بود؟ این بار رسیدن از اغتشاشات به جنگ…
آری! سوءاستفاده از نارضایتیهای اقتصادی و اعتراضات مردمی برای تبدیل آن به اغتشاشات سازماندهی شده صهیونیستی توسط اجیرکردههای موساد با اقدامات تروریستی در ایران و در نهایت جنگی که مردم را در مقابل جمهوری اسلامی قرار دهد، این بود نقشهای که در ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ دامن گرفت اما محقق نشد! درست زمانی که مردم در ۱۲ و ۲۲ بهمن به خیابانها آمدند و انقلاب و پیروزی ۴۷ ساله جمهوری اسلامی ایران را جشن گرفتند.
بکشید ما را، ملت ما بیدارتر میشود
هنوز شرینی چهلوهفتمین سال پیروزی انقلاب جمهوری اسلامی ایران را در دهان مزهمزه میکردیم که بار دیگر ایران و آمریکا به پای میز مذاکرات غیرمستقیم رفتند؛ مذاکراتی که برای چندمین بار با هدف پنهان تقسیم ایران تکرار میشد، مذاکراتی که با حمله اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴ به ایران بازهم نقض پیمان شد.
اسرائیل باز هم ذات جنایتکار کودککش خود را آشکار کرد! جلسه سران نظامی را هدف گرفت، مدرسه میناب را ۳ مرتبه هدف گرفت، بیمارستان گاندی را هدف گرفت، اورژانس تهران را هدف گرفت، هلالاحمر را هدف گرفت، کاخ گلستان را هدف گرفت، منازل مسکونی را هدف گرفت و اینها را پیشگیرانه خواند.
اما صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ لقمهای برداشت که بزرگتر از دهانش بود! هدف گرفتن بیت رهبری و به شهادت رساندن قائد امت، رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران به همراه همسر، دختر، داماد و نوه ایشان… یک ایران که نه یک جهان اسلام را داغدار کرد…
این بار ایران در پاسخ به این اشتباه با توکل بر خدا و تکیه ابر قدرت تسلیحاتی و موشکی خود کاری کرد که صدای آژیرهای هشدار در کل منطقه لحظهای متوقف نمیشود و این تازه شروع ماجراست… تنگهٔ هرمز را بست و اقتصاد نفت و گاز زیرفشار رفت، هرمسهای اسرائیلی را نابود کرد، آبراهام را بلعید، جنگندهها را در مشت گرفت و از زدن هیچ پایگاه آمریکایی فروگذار نکرد.
اینبار فرق میکند! در قلب نبرد، زمانی که موشکهای دشمن بر سر مردم فرود میآیند، همین مردمی که گمان میکردند در مقابل جمهوری اسلامی خواهند ایستاد، حال به خونخواهی رهبر شهیدشان بدون واهمه و به شوق شهادت زیر بیرق این انقلاب متحدتر از همیشه به خیابانها آمدهاند و از پای نخواهند ایستاد تا قله پیروزی مسلمانان بر کفار کودککشِ پدوفیلِ آدمخوار، فتح شود. انشاءالله…
بکشید ما را، ملت ما بیدارتر میشود…
«امام خمینی(ره)»
