امام جمعه فردوس با انتقاد از تأخیر در تکمیل زیرساختهای نهضت ملی مسکن در این شهرستان، خواستار ورود جدی فرمانداری و تشکیل کارگروه ویژه پیگیری شد و تأکید کرد: وحدت داخلی و همافزایی اضلاع جبهه مقاومت، کلید شکست راهبردهای دشمن و خروج قطعی آمریکا از منطقه است.
به گزارش فردوس رسا، حجتالاسلاموالمسلمین محمد شاکری در خطبههای نماز جمعه این هفته فردوس، با اشاره به مطالبات مردمی در حوزه عمرانی و مسکن اظهار داشت: «طرح مسکن ملی در فردوس شروع بسیار امیدبخش و پرشتابی داشت، اما متأسفانه هماکنون با نواقص زیرساختی از جمله نامگذاری معابر، جدولگذاری و آسفالت روبهرو شده و موجبات گلایه شدید متقاضیان را فراهم آورده است.»
وی با تأکید بر نزدیکی فصل بارشها و ضرورت جلوگیری از بروز بحران برای ساکنان این مناطق تصریح کرد: «پیشنهاد روشن ما به فرمانداری و معاونت عمرانی، تشکیل یک کارگروه ویژه برای مسکن ملی است تا گرههای اجرایی این پروژه حیاتی پیش از ورود به پاییز و زمستان مرتفع شود.»
خطیب جمعه فردوس در بخش دیگری از خطبه دوم با تحلیل مناسبتهای تقویمی و تحولات منطقهای، به سالروز خلع رضاشاه و روی کار آمدن محمدرضا پهلوی (۲۵ شهریور) اشاره کرد و گفت: «تاریخ گواه ذلت و بیاختیاری رژیم پهلوی در برابر اراده بیگانگان است؛ کسانی که دم از اقتدار آن دوران میزنند، وابستگی خفتبار آنان به سفرای انگلیس و آمریکا را بازخوانی کنند، در حالی که امروز جمهوری اسلامی در اوج استقلال و عزت ایستاده است.»
حجتالاسلام شاکری با تبیین دستاوردهای راهبردی انصارالله یمن و کنترل مبادی حیاتی دریایی از جمله بابالمندب افزود: «امروز اضلاع جبهه مقاومت از بابالمندب تا تنگه هرمز و غزه زنجیرهای منسجم را تشکیل دادهاند. تحقق دو هدف اصلی یعنی پاکسازی منطقه از لوث رژیم صهیونیستی و اخراج آمریکا، نیازمند وحدت و انسجام حداکثری میان مسئولان و مردم و هماهنگی کامل نیروهای مقاومت است.»
وی همچنین با گرامیداشت سالروز شهادت آیتالله مدنی (دومین شهید محراب) و سالروز ولادت حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)، به ویژگیهای بارز ولایتپذیری و زمانشناسی این شخصیتهای اثرگذار تاریخ اسلام و انقلاب پرداخت.
امام جمعه فردوس در خطبه نخست نیز در تداوم مباحث حوزه سرمایه و سلامت روان، موضوع «ارتقای تابآوری اجتماعی» را تبیین کرد و گفت: «توجه به تجارب مشترک انسانی و سنتهای تاریخی نشان میدهد رنجها و ابتلائات بخشی از مسیر تکامل است؛ پذیرش واقعیت و خروج از حصار فکریِ “چرا من؟” نیمی از بار روانی مصائب را میکاهد، هرچند این نگرش هرگز به معنای رافع مسئولیت مسئولان در پیگیری و حل مشکلات معیشتی و اقتصادی جامعه نیست.»
